مصاحبه آقای قائمی مسئول و پایه گذار گروه صنعتی پازلکده با روزنامه شهر آرا

پازلکده | فروشگاه اسباب بازی و پازل سه بعدی
پازلکده | فروشگاه اسباب بازی و پازل سه بعدی

مدل‌های خارجی که هنوز نیامده، تبدیل به قهرمانان پوشالی بچه‌های ایران می‌شوند و باوجود وارداتی‌بودنشان، به‌واسطه جذابیت‌هایی که دارند، دنیای کودکان را به بازی می‌گیرند. این اسباب‌بازی‌ها همچون سفیران فرهنگی غرب، فرهنگ بیگانه را در میان کودکانمان ترویج می‌کنند؛ آن هم با مدل‌های مختلف ظاهری، از نوع بلند‌بالا و ظریف‌اندامی چون باربی گرفته تا موهای ترکیبی رنگ‌ومش برت یا سبد کامل وسایل آرایش همراه با بروشور نحوه استفاده از آن‌ها برای کاترین یا باب‌اسفنجی کراوات‌زده و مشابه آن‌ها که هیچ شباهتی به یک کودک و دنیای آن ندارد.

پای این اسباب‌بازی‌ها درحالی به خاله‌بازی دختران و قهرمان‌سازی پسران ایرانی باز ‌شده است که چندصدنوع اسباب‌بازی بومی ایرانی متناسب با فرهنگ کشور، به‌واسطه نبود توجه کافی به تولید‌ ملی، هر روز بیشتر از گذشته محبوبیت خود را در بین کودکان از دست می‌دهند. تا جایی‌که همین امر باعث شده بازار اسباب‌بازی ایران به تسخیر کالاهای سایر کشورها درآید و در نتیجه واردات ۹۵درصدی این محصولات رقم بخورد. اسباب‌بازی‌هایی که نه‌تنها تشابه فرهنگی با کشور ایران و کودکان آن ندارند، بلکه حتی از نظر بهداشتی به‌واسطه مواد غیراستاندارد استفاده‌شده (همچون نمونه‌های چینی که از زباله‌های بازیافتی تولید می‌شوند) مشکل دارند.

دلیل اصلی این روند، نبود حمایت از تولید داخلی است که باعث شده است تولیدکنندگان اسباب‌بازی ایرانی بیشتر از ۵درصد بازار کشور خودشان را در دست نداشته ‌باشند. باوجوداین، بعداز تاکیدات رهبر معظم انقلاب بر روی مسائل اقتصادی در کشور که هرسال با شعاری مشخص شده و بیشتر روی اقتصاد مقاومتی تاکید دارند، تولیدکنندگانی با اعتقاد بر اینکه «ایرانی می‌تواند»، وارد این بازار شده‌‌‌اند و دربرابر وارداتی که فرمانروایی‌اش در دست چین ‌است، قد علم کرده‌اند.

یکی از همین افراد، علی قائمی، تولید‌کننده اسباب‌بازی‌های فومی در ایران است که به‌تنهایی وارد این عرصه شده و در روزهایی که اسباب‌بازی‌های خارجی و غربی عرصه را بر تولیدات بومی تنگ کرده‌ است، توانسته با ایده‌های جدید خودش باوجود بارها زمین‌خوردن، دوباره بلند شود تا در مسیر اقتصاد مقاومتی کشورش گام ‌بردارد.

این تولید‌کننده‌ با ایده‌ها و طراحی‌های خودش در حوزه اسباب‌بازی، تاکنون توانسته بیشترین تعداد اسباب‌بازی ایرانی را در شورای نظارت بر اسباب‌بازی کل کشور ثبت‌ کند که تعدادشان به بیش‌از دویست نوع محصول می‌رسد. او با همین ایده در راه تولید ملی برای بیش‌از صد نفر کارآفرینی کرده ‌است.

با این تولید‌کننده، بعداز اهدای نشان مردمی استقلال به افراد فعال در میدان اقتصاد ‌مقاومتی، درحالی که سخت درگیر تولید بود، سخن گفتیم. قائمی در این گفتگو، از نبود حمایت‌ها از تولید‌کننده صحبت ‌کرد و اینکه دوست ‌دارد در تولید اسباب‌بازی رقیب بزرگی برای چین شود. او از فروش بیش‌از ده هزار از اسباب‌بازی‌های تولیدی‌اش، در هر ماه در شهرهای ایران نیز با ما سخن ‌گفت و امیدوار بود که بتواند برای چند‌صد نفر دیگر نیز کارآفرینی کند. چکیده صحبت‌های علی قائمی را در ادامه می‌خوانید.

علی قائمی متولد ۱۳۵۱ در شهرستان چکنه است و بیش‌از یک‌ دهه از آغاز فعالیت‌های مختلفش در مشهد، آن هم بعداز پایان تحصیلات کارشناسی‌ارشد در رشته عمران از دانشگاه آزاد تهران، می‌گذرد. او صاحب‌امتیاز برند «فوم پلی» است؛ برندی که طبق گفته‌هایش به اسباب‌بازی‌‌فروشی و خانه‌های کودک‌دار زیادی در مشهد راه پیدا کرده‌ و حتی ردپای آن را در شهرهای دیگر کشور نیز می‌توان دید.

اسباب‌بازی‌های کاملا ملی با ۱۰۰درصد مواد داخلی که کیفیت بالا و قیمت ارزانشان، مواردی است که قائمی وقتی در سال۸۸، ایده‌پردازی‌هایش در زمینه تولید اسباب‌بازی در مشهد را شروع می‌کند، به‌عنوان اولویت ‌کاری او قرار می‌گیرند. با پیاده‌کردن طرح‌های جدید در این حوزه، مصمم است که مشهد را به قطب اسباب‌بازی فومی در کشور تبدیل کند.

تولید اسباب‌بازی از دل یک بسته اسباب‌بازی

قائمی در سال‌های آخر دوران دانشجویی‌اش شروع می‌کند به ساخت دوچرخه‌ای هیدرولیک که مشابه خارجی نداشت و در سال۱۳۷۹ موفق به ثبت آن در کانون مخترعان می‌شود. او همچنین بعداز آن، دست می‌گذارد روی ساخت دستگاه اتوماتیک «پمپ ‌آب‌رسان» که آن‌هم بدون داشتن نمونه خارجی در کانون مخترعان ثبت می‌شود. بااین‌حال، ازآنجاکه بحث تجاری‌سازی آن پیش‌ می‌آید و دستش هم خالی بوده، دور تولید انبوهش خط می‌کشد. بعداز چند ‌سال، به ذهنش می‌رسد که دنبال اختراعی با هدف شاد و خلاق ‌‌کردن بچه‌ها برود که درنهایت سال۸۸، پا می‌گذارد در حوزه تولید اسباب‌بازی.

تاسیس شرکت و کارگاه تولید اسباب‌بازی‌اش از دل یک بسته اسباب‌بازی، ماجرایی است که او آن را این‌طور توضیح می‌دهد: همیشه تلاشم این بود که چیزی تولید کنم کاملا ایرانی؛ آن‌هم برای رفع بخشی از نیازهای وارداتی کشور. ساخت اسباب‌بازی هم خیلی اتفاقی بعداز خرید یک بسته خوراکی واسباب‌بازی به‌عنوان بسته خلاق برای دخترم در سال۸۸ به ذهنم رسید؛ بسته‌ای که بعداز بازکردن جز چند شکلات، سی‌دی و چند تکه اسباب‌بازی بی‌کیفیت چینی چیزی نداشت. وقتی به اجزای آن نگاه کردم و با پولی که بابتش پرداخته ‌بودم مقایسه ‌کردم، دیدم جز سوء‌استفاده چیزی ندارد و چون دنبال طرحی بودم، به ذهنم رسید که خودم وارد این حوزه شوم و اسباب‌بازی ایرانی تولید کنم. برای همین، درراستای عملیاتی‌کردن ایده‌هایی که در سر داشتم، به تولید روآوردم. بعداز مطالعه درباره اسباب‌بازی کشورهای مختلف شروع به ساخت بسته آموزشی و فرهنگی اسباب‌بازی باعنوان «ده در یک» برای افزایش خلاقیت در کودکان کردم. بسته‌ای که داخل آن کاغذِ تا، کاغذِ برش، کتاب داستان، سی‌دی آموزشی از انیمیشن‌های ایرانی، پیک سرگرمی و آموزشی قرار داشت. در فروش این بسته‌ها، فقط صدتک‌تومانی سود می‌کردم. بعد‌از مدتی، متاسفانه سرم کلاه رفت و با صدمیلیون تومان خسارت مالی ورشکسته ‌شدم. بعد هم گرانی‌های داخل کشور به‌وجود آمد. دوباره فکری به ذهنم رسید و آن، اینکه نوعی اسباب‌بازی تولید کنم که از صفر تا صد کار آن با خودم باشد. برای همین بعداز کلی ایده‌پردازی در سال۹۲، به تولید اسباب‌بازی با فوم رسیدم.

۲۰۰نوع اسباب‌بازی تولید ‌کردم

قائمی ادامه ‌می‌دهد: به حساسیت کار در حوزه اسباب‌بازی به‌واسطه اینکه کودکان با آن رشد می‌کنند و بزرگ می‌شوند، آگاهی داشتم و از آنجاکه خودم مهندسی عمران خوانده و با بحث طراحی‌ها آشنا بودم، طراحی اسباب‌بازی را آغاز کردم. از ماشین و هواپیما شروع ‌کردم و به خانه عروسک، تجهیزات خاله‌بازی دختران، انواع حیوان‌های ساختنی، تانگو و موارد زیادی رسیدم. کارگاهی اجاره‌ کردم و چهار دستگاه پرس و برش ایرانی هم خریدم و شروع کردم به پیاده‌کردن طرح‌ها. بعداز چند ماه، به‌عنوان تولید‌کننده اسباب‌بازی‌های فومی نامم را در شورای نظارت بر اسباب‌بازی کشور ثبت‌ کردم و این شورا طرح‌هایم را که شامل بیست نوع محصول با تنوع بیش‌از دویست مورد می‌شد، به‌عنوان اسباب‌بازی ملی ثبت‌ کرد. بعد‌از اینکه اسباب‌بازی‌هایم به خط تولید رسید، به‌دلیل انحصاری‌بودن، مشتریان زیادی از شهرهای مختلف از جنوب تا شمال و از غرب تاشرق برایم پیدا‌ شد؛ مشتریانی که اسباب‌بازی‌های من را برای تمام سنین می‌خرند و می‌فروشند. با جاافتادن این نوع اسباب‌بازی‌ها، کم‌کم فروشنده‌هایی از نقاط مختلف کشور درخواست نمایندگی دادند که درحال‌حاضر به‌دلیل اینکه از نوع اسباب‌بازی تولیدی من در کل دنیا فقط جمهوری چک تولید می‌کند، با زدن نمایندگی وضعشان خوب است. مثل اسباب‌بازی‌فروشی‌های گرگان، تهران، تبریز، اصفهان، بندرعباس، سبزوار، نیشابور، بیرجند و خیلی جاهای دیگر.

کارآفرینی برای ۱۰۰نفر

کار تولید سختی‌های خودش را دارد اما برای من لذت‌بخش‌ است که از دانش و مهارتم برای ارتقای کشورم استفاده ‌کنم. برای همین در این راه، چشم‌انتظار تسهیلات یا کمک کسی نبودم و به‌تنهایی وارد شدم و ادامه ‌دادم. بیش‌از ده‌بار به‌سبب نبود حمایت از تولید‌کننده در ایران، زمین‌ خوردم، اما باز بلند شدم و تاکنون بیش‌از دویست‌میلیون‌ تومان از جیب گذاشته و ضرر کرده‌ام که هنوز در فروش‌هایم به آن دست نیافته‌ام؛ چون ملاک کار من تولید ایرانی، کیفیت عالی با قیمت مناسب است. هدفی که با آن می‌خواهم در آینده به چین هم اسباب‌بازی بفروشم و شعاری که در این راه دارم و به کارکنانم هم می‌گویم، این است که «طوری کار کنیم و تولید داشته ‌باشیم که چین از ما یاد ‌بگیرد».

با همین شعار هم درحال توسعه شرکت تولید اسباب‌بازی‌ام هستم. شاید باورتان نشود که من با سه نفر نیرو شروع کردم و اکنون بیش‌از صد نفر مستقیم که با خانواده‌هایشان بیش‌از سیصد نفر می‌شوند‌، از تولیدی من زندگی‌شان را می‌چرخانند و کار می‌کنند.علاوه‌براین با هدف اشتغال در خانه و کاهش هزینه‌ها، بخشی از کار تولید را به داخل خانه‌ها برده‌ام؛ خانه افرادی که یا زنان سرپرست‌خانوار هستند یا از نظر اقتصادی وضعیت مناسبی ندارند. به این‌صورت که فوم‌ها را بعداز پرس و برش، به دَه خانواده‌ای که با آن‌ها قرارداد اشتغال در خانه دارم می‌فرستم و آن‌ها اسباب‌بازی‌ها را جدا‌سازی و بسته‌بندی اولیه می‌کنند و درنهایت، در کارگاه دوم بسته‌بندی نهایی با جاگذاری اسباب‌بازی‌ در کارتن‌ها صورت می‌گیرد.

رقابت با اسباب‌بازی چینی

من روی برنامه بلند‌مدت و آینده خیلی حساب کردم و امیدوار هم هستم. تلاشم این است که با همین تولید به استقلال کشور کمک کنم؛ چراکه الان ما می‌بینیم بازارهایمان پر شده از انواع اسباب‌بازی‌های چینی و سایر کشورها، درحالی‌که خودمان، هم توان، هم ایده و هم سرمایه این نوع تولیدها را داریم؛ پس باید استقلال و درپی آن، خودکفایی را از خودمان شروع کنیم؛ چراکه همین قدم‌های کوچک اگر درست گذاشته شود، در تحقق این مهم بی‌تاثیر نخواهد بود.

با همین هدف برای شرکت، واحد تحقیق و توسعه راه‌ انداخته‌ام تا هر ماه یک طرح و ایده جدید اسباب‌بازی را به بازار ارائه ‌کنم؛ برای آماده‌سازی طرح‌ها نیز تا آخرشب در کارگاه، خودم پابه‌پای کارگرانم کار می‌کنم. حتی روی کیفیتشان تحقیق و بررسی می‌کنم و با تضمین می‌گویم که اسباب‌بازی تولیدی من از فوم، کیفیت بهتری از نوع خارجی آن دارد و تا کودک آن را گاز نگیرد، هیچ‌وقت خراب نمی‌شود. من برای رسیدن به این کیفیت برنامه‌ریزی کرده‌ام تا درمقابل رقیب‌هایی چون چین زمین نخورم و حرفی برای گفتن داشته‌ باشم. خداراشکر به‌واسطه طرح نو و کیفیت خوب نام اسباب‌بازی‌هایم باعنوان برندی از مشهد در سایر شهرها خوب جاافتاده ‌است.

حرف آخر

قائمی بارها از اینکه یک ایرانی می‌تواند اقتصاد مقاومتی را ایجاد کند و با ایده‌هایش بیکاری را از کشور حذف کند، حرف می‌زند. حرف‌هایی که دلت را گرم می‌کند، اما درنهایت صحبت‌هایش را با بیان گلایه‌ از نبود حمایت از تولید‌کننده به پایان می‌رساند: به‌تنهایی پا در کار تولید و اشتغال‌زایی گذاشتم و با کار شبانه‌روزی بعداز دو سال کار منسجم، امسال ازسوی شورای نظارت بر اسباب‌بازی‌های کشور جزو پنج تولیدکننده برتر معرفی شدم که به‌دنبال آن، بانک کارآفرین اعلام ‌کرد به‌واسطه برتربودن، صدمیلیون تومان وام با سود کم می‌دهد و الان که سال به اتمام رسیده است، نه خبری از پول بوده و نه تسهیلات دیگر و همه فقط در حد حرف و وعده روی کاغذ مانده است. همه این‌ها درحالی است که اگر از من به‌عنوان تولید‌کننده اسباب‌بازی ملی حمایت شود، نه‌تنها توان تولید به‌اندازه ظرفیت کل کشور را دارم؛ بلکه می‌توانم برای چند‌صد نفر دیگر اشتغال ایجاد ‌کنم.

لینک صفحه مصاحبه : http://shahraraonline.com/news/64189

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *